Etrüsk Medeniyeti

 

Etrüsk Kültürü - 600 ile 600 arasında tarihli MÖ 590 (bu şekilde en eski) - Orta Korint Dönemi ..

Etrüsk Medeniyeti

Etrüsk medeniyeti merkezi içinde gelişti İtalya'ya 8 ve 3. asırdan arasında. Kültür, antik çağda zengin maden kaynakları ve Akdeniz'in başlıca ticaret gücü olarak ünlüydü . Kültürünün ve hatta tarihinin çoğu ya yok edildi ya da fatihi Roma'nınkine asimile edildi . Bununla birlikte, hayatta kalan Etrüsk mezarları, içerikleri ve duvar resimlerinin yanı sıra Roma'nın belirli Etrüsk kıyafetlerini , dini uygulamaları ve mimarisini benimsemesi, İtalya'nın ilk büyük medeniyetinin Akdeniz kültürüne ulaştığı büyük refahın ve önemli katkının kanıtıdır .

Villanova Kültürü

Villanova kültürü , Orta İtalya'da Demir Çağı'nda MÖ 1100'lerden itibaren gelişti . Adı aslında yanıltıcıdır, çünkü kültür aslında erken formlarında Etrüskler'dir . İki halkın farklı olduğunu gösteren hiçbir göç veya savaş kanıtı yok . Villanova kültürü, köylerin oluşmasına izin veren, bölgenin doğal kaynaklarının daha fazla sömürülmesinden faydalandı. Evler tipik olarak daireseldi ve su ve kiremit duvarlardan ve ahşap ve pişmiş toprak bezemeli sazdan çatılardan yapılmıştır; ölenlerin küllerini saklamak için kullanılan çanak çömlek modelleri günümüze ulaşmıştır. Düzenli, iyi yönetilen mahsullerin garantisiyle, topluluğun bir kısmı kendisini üretime veticaret . Atların önemi, yerleşim yerlerinin hemen dışında bulunan büyük Villanova mezarlıklarında bulunan birçok bronz at parçası bulgusunda görülmektedir . MÖ 750 civarında Villanova kültürü, Etrüsk kültürü haline geldi ve Villanova'daki alanların çoğu, büyük Etrüsk şehirleri olarak gelişmeye devam edecekti .

Etrüskler artık kendilerini eski Akdeniz'deki en başarılı nüfus gruplarından biri olarak kurmaya hazırdılar.

ETRÜSK ŞEHİRLERİ BAĞIMSIZDIR ŞEHİR SADECE ORTAK BİRBİRİNE BAĞLANMIŞ -STATES DİN GENEL OLARAK, DİL VE KÜLTÜR.

Etrurya

Etrüsk şehirleri, yalnızca genel olarak ortak bir din, dil ve kültürle birbirine bağlı bağımsız şehir devletleriydi. Coğrafi olarak kuzey Po Vadisi'nin bölümlerine güneyindeki Tiber Nehri'ne yayılan, büyük Etrüsk şehirleri dahil Cerveteri (Cisra), Chiusi (Clevsin), Populonia (Puplona), Tarquinia (Tarchuna), Veii (Vei), Vetulonia (Vetluna) ve Vulci(Velch). Şehirler bağımsız olarak gelişti, böylece üretim, sanat ve mimarlık ve yönetim gibi alanlarda yenilikler farklı yerlerde farklı zamanlarda meydana geldi. Genel olarak konuşursak, çağdaş kültürlerle daha fazla temas kuran kıyı bölgeleri daha hızlı gelişti ancak sonunda Etrurya hinterlandına yeni fikirler aktardı. Bununla birlikte, Etrüsk şehirleri hala kendi çizgileri doğrultusunda gelişmiştir ve bir şehirde diğerinden önemli farklılıklar belirgindir.

Refah, verimli topraklara ve onu daha iyi kullanmak için iyileştirilmiş tarım araçlarına dayanıyordu; zengin yerel maden kaynakları, özellikle demir; altın ve gümüş gibi değerli malzemelerden metal aletlerin, çanak çömleklerin ve eşyaların imalatı ; ve Etrüsk şehirlerini birbirine, İtalya'nın kuzeyindeki ve Alpler'deki kabilelere ve genel olarak Fenikeliler , Yunanlılar, Kartacalılar ve Yakın Doğu gibi diğer deniz ticareti yapan uluslara bağlayan bir ticaret ağı . Köleler, hammaddeler ve mamul mallar (özellikle Yunan çanak çömlekleri ) ithal edilirken , Etrüskler kendi yerli bucchero'ları olan demir ihraç ettiler. çanak çömlek ve gıda maddeleri, özellikle şarap, zeytinyağı, tahıl ve çam fıstığı.

Tarihsel Bakış

MÖ 7. yüzyıldan itibaren ticaretin gelişmesiyle birlikte, kültürler arası temasın artmasının kültürel etkisi de daha derin hale geldi. Dan Sanatkarlar Yunanistan ve Levant Pyrgri, Cerveteri limanlarından biri en ünlü, Tiren kıyısında fırladı yarı bağımsız ticaret limanları - Emporia yerleşti. Yeme alışkanlıkları, giyim, alfabe ve din, Yunan ve Yakın Doğu halklarının sözde 'Oryantalizasyon' döneminde Etrüsk kültürünü dönüştürebileceği alanlardan sadece birkaçı .

Etrüsk şehirleri ile takım Kartaca başarıyla bir Yunan deniz filosuna karşı olan ticari çıkarlarını savunmak için Savaşı'nda 540 M.Ö. (Sardunya Deniz Savaşı'nda aka) Alalia ait. Yunanlıların defalarca alçak korsanlar olarak adlandırdıkları, denizlerin ve İtalyan kıyılarındaki deniz ticaretinin Etrüsk hakimiyetiydi. MÖ 5. yüzyılda SyracuseAkdeniz'in egemen ticaret gücü idi ve Sicilya şehri, Cumae ile birleşerek MÖ 474'te Cumae'deki savaşta Etrüskleri denizde mağlup etti. Daha da kötüsü, Syracusan tiranı Dionysius'un MÖ 384'te Etrüsk kıyılarına saldırmaya ve birçok Etrüsk limanını yok etmeye karar vermesiyle geldi. Bu faktörler, ticaret kaybına ve bunun sonucunda MÖ 4. yüzyıldan 3. yüzyıla kadar görülen birçok Etrüsk kentinin düşüşüne önemli ölçüde katkıda bulundu.

İç kısımda, Etrüsk savaşı başlangıçta Yunan ilkelerini ve statik falanks oluşumunda konuşlandırılan bronz bir göğüs zırhı, Korint miğferi, bacaklar için tahtalar ve büyük bir dairesel kalkan takan hoplitlerin kullanımını izliyor gibi görünüyor, ancak MÖ 6. yüzyıldan, daha küçük yuvarlak bronz miğferlerin sayısı daha hareketli bir savaşa işaret eder. Etrüsk mezarlarında birkaç savaş arabası keşfedilmiş olsa da, bunların yalnızca tören amaçlı kullanılması muhtemeldir. Madeni para basımıMÖ 5. yüzyıldan itibaren birçok çağdaş kültürde olduğu gibi paralı askerlerin savaşta kullanıldığını öne sürüyor. Aynı yüzyılda, birçok kasaba kuleleri ve kapıları olan geniş sur duvarları inşa etti. Tüm bu gelişmeler yeni bir askeri tehdide işaret ediyor ve Etrüsklerin fethinden başlayarak büyük bir imparatorluğun kurulmak üzere olduğu güneyden gelecek . Roma savaş yolundaydı.

6. YÜZYILDAN İTİBAREN, DAHA KÜÇÜK YUVARLAK BRONZ MİĞFERLERİN SAYISI, DAHA HAREKETLİ BİR SAVAŞA İŞARET EDERDİ.

MÖ 6. yüzyılda Roma'nın ilk krallarından bazıları efsanevi olsalar da Tarquinia'dandı, ancak MÖ 4. yüzyılın sonlarında Roma artık Etrüsklerin daha küçük komşusu değildi ve kaslarını esnetmeye başladı. Ek olarak, Etrüsk nedenine Keltlerin kuzeyden gelen istilaları hiçbir şekilde yardımcı olmadı.MÖ 5. yüzyıldan 3. yüzyıla kadar olan kabileler, bazen Roma'ya karşı müttefikleri olsalar bile. Bunu yaklaşık 200 yıllık aralıklı savaş izlerdi. Barış anlaşmaları, ittifaklar ve geçici ateşkesler, Roma'nın MÖ 406'dan Veii'ye 10 yıllık saldırısı ve her ikisi de MÖ 295'te Chiusi ve Sentinum Muharebesi gibi savaşlar ve kuşatmalarla noktalandı. Sonunda, Roma'nın profesyonel ordusu, daha büyük organizasyon becerileri, üstün insan gücü ve kaynakları ve Etrüsk şehirleri arasındaki önemli siyasi birlik eksikliği, yalnızca bir kazanan olabileceği anlamına geliyordu. MÖ 280 önemli bir yıldı ve diğerlerinin yanı sıra Tarquinia, Orvieto ve Vulci'nin düşüşünü gördü . Cerveteri, hızla bir Roma imparatorluğu haline gelen şeyin acımasız yayılmasına karşı direnen son kişilerden biri olan MÖ 273'te düştü..

Romalılar sık sık yenilmiş, koloniler kurmuş ve gazilerle yeniden doldurulmuş alanları katletip köle olarak sattılar. Sonunda, birçok Etrüsk şehri , Sulla'nın kazandığı iç savaşta Marius'u desteklediğinde geldi ve bu da onları MÖ 83 ve 82'de derhal tekrar yağmaladı. Etrüskler Romanileştirildi, kültürleri ve dilleri Latin ve Latin yöntemlerine yol açtı, edebiyatları yok edildi ve tarihleri yok edildi. Dünya kaybolan şeyi fark etmeden önce 2.500 yıl alacaktı ve nefis eserlerle doldurulmuş ve canlı duvar resimleriyle süslenmiş bozulmamış mezarların neredeyse mucizevi keşfi.

Devlet ve Toplum

Etrüsk şehirlerinin ilk hükümeti bir monarşiye dayanıyordu, ancak daha sonra tüm kamu pozisyonlarını denetleyen ve yöneten bir oligarşi ve bunların var olduğu halk halk meclisi tarafından yönetildi. Şehirler arasındaki siyasi bağın tek kanıtı, Etrüsk Ligi'nin yıllık toplantısıdır. Bu, en önemli şehirlerden 12 veya 15'inin, yeri bilinmeyen ancak muhtemelen Orvieto'ya yakın olan Fanum Voltumnae adlı bir kutsal alanda, büyük ölçüde dini amaçlarla, yaşlıları bir araya getirmeleri dışında hiçbir şey bilmediğimiz bir ceset. Ayrıca Etrüsk şehirlerinin ara sıra birbirleriyle savaştığına ve hatta daha küçük yerleşim yerlerinin nüfuslarını yerinden ettiğine dair çok sayıda kanıt var, şüphesiz,

Etrüsk toplumu , yabancılar ve kölelerden kadınlara ve erkek vatandaşlara kadar çeşitli sosyal statülere sahipti . Belli klan gruplarının erkekleri siyaset, din ve adalet alanlarında kilit rollere hükmediyor gibi görünüyor ve birinin bir klana üyeliği, hangi şehirden geldiğinden bile daha önemliydi. Kadınlar, diğer birçok eski kültürden daha fazla özgürlüğe sahipti, örneğin, hâlâ erkeklerle eşit olmasalar ve sosyal ve dini durumların ötesinde kamusal hayata katılamıyor olsalar bile, mülkiyeti kendi başlarına miras alabilmeleri.

Etrüsk Din

Etrüsklerin dini, günlük yaşamı etkilediği veya kontrol ettiği düşünülen tüm bu önemli yerler, nesneler, fikirler ve olaylar için tanrılarla çok tanrılıydı. Gelinirken panteonun en tür rakamlar gibi muhtemelen çok sıradan insan işlerine endişe kendisi düşünülen edilmese dahi Teneke oldu. Bunun için, doğum tanrıçası Thanur gibi her türden tanrı vardı; Yeraltı Tanrısı Aita; ve Güneş tanrısı Usil. Ulusal Etrüsk tanrısı, bitki örtüsüyle yakından ilişkili olan Veltha (aka Veltune veya Voltumna) gibi görünüyor. Daha küçük rakamlar, Vanth olarak bilinen, ölüm habercisi gibi görünen kanatlı dişileri ve aralarında Herkül'ün de bulunduğu kahramanları içeriyordu.Etrüskler, diğer birçok Yunan tanrısı ve kahramanı ile birlikte, kendi tanrılarının yanında oturmak için evlat edinilmiş, yeniden adlandırılmış ve değiştirilmiş olan.

Dinin iki ana özelliği, augury (kuşlardan alametleri okumak ve yıldırım çarpması gibi hava olaylarını okumak) ve haruspiciydi (kurban hayvanların bağırsaklarını ilahi gelecekteki olaylara, özellikle de karaciğere incelemek). Etrüsklerin özellikle dindar oldukları ve kader, kader ve onu nasıl olumlu etkileyecekleri ile meşgul oldukları, onları "diğerlerinin ötesinde dini törenlere adanmış bir ulus" olarak ünlü bir şekilde tanımlayan Livy gibi eski yazarlar tarafından not edildi (Haynes, 268). Rahipler, Etrusca disciplina adı verilen (artık kaybolan) dini metinlere başvururlardı . Metinler, Etrüsklere iki tanrı tarafından verilen bilgilere dayanıyordu: Tarquinia'daki bir tarladan mucizevi bir şekilde sürülürken ortaya çıkan Tin'in torunu bilge bebek Tages veperisi Vegoia (Vecui). Etrusca disciplina belli törenleri gerçekleştirildi ve işaretler ve kehanetlerin anlamını ortaya gerekirken dikte.

Hayvan kurban etme, yere kan dökülmesi, müzik ve dans gibi törenler genellikle belirli tanrıların onuruna inşa edilen tapınakların dışında yapılırdı. Sıradan insanlar bu tapınakta adaklar bırakırdıyapılan bir hizmet için veya yakın gelecekte bir tane alma umuduyla tanrılara teşekkür etmek için siteler. Yiyeceklerin yanı sıra adak teklifleri, tipik olarak yazıtlı çanak çömlek kapları ve figürinler veya insan ve hayvanlardan oluşan bronz heykelcikler şeklindeydi. Muska, özellikle çocuklar tarafından aynı nedenle ve kötü ruhları ve kötü şansı uzak tutmak için takılırdı. Etrüsk mezarlarında hem değerli hem de gündelik nesnelerin varlığı, tıpkı eski Mısırlılar gibi, kişinin bu dünyadaki yaşamının bir devamı olduğunu düşündükleri öbür dünyaya olan inancının bir göstergesidir. Birçok mezardaki duvar resimleri bir gösterge ise, bir sonraki yaşam, en azından o sakinler için, bir aile birleşimi ile başladı ve sonsuz bir keyifli ziyafetler, oyunlar, dans ve müzik turlarına yuvarlandı.

Etrüsk Mimarisi

Etrüsklerin en iddialı mimari projeleri, tanrılarına adak sunabilecekleri kutsal bir bölgede inşa edilen tapınaklardı. Ahşap direkler ve sazdan çatılar kullanılarak kurutulmuş kerpiç binalar ile başlayarak, c. 600 BCE, taş ve Toskana sütunları kullanarak (kaideli ancak oluksuz) giderek daha sağlam ve heybetli yapılara dönüştü. Etrusca disiplini tarafından dikte edilen her kasabanın üç ana tapınağı vardı.. Tasarımdaki Yunan tapınakları gibi, genellikle sadece ön sundurmanın sütunlara sahip olması ve bu, Yunan mimarlar tarafından tasarlananlardan daha dışa doğru uzanması bakımından farklılık gösteriyorlardı. Diğer farklılıklar, daha yüksek bir taban platformu, üç odalı bir cella, bir yan giriş ve büyük pişmiş toprak çatı süslemeleriydi. Bu sonuncular birinci Villanova kültürünün binalarda görülen ama şimdi çok daha abartılı ve gerçek boyutlu figür dahil oldu edildi heykel böyle bir uzun adımlarla figürü olarak Apollo'nun c. MÖ 510 Portonaccio Tapınağı, Veii'de.

MÖ 6. yüzyılın başlarından kalma özel evlerde, bazen bir salon ve özel bir avlu bulunan, hepsi tek katta bulunan birden fazla bağlantılı oda bulunur. Çatılar üçgenlidir ve sütunlarla desteklenir. Bir atriyum, merkezde gökyüzüne açık bir giriş holü ve ortada yağmur suyunu toplamak için zeminde sığ bir leğen vardı. Karşısında bir ocak ve sarnıç bulunan büyük bir oda ve hizmetçiler için kalacak yerlerin bulunduğu yan odalar vardı.

BAZI DAİRESEL MEZARLAR ÇOK BÜYÜK VE ÇAPI 40 METREYİ BULUYOR.

Defin Etrüsk uygulamaları Etruria'da genelinde hiçbir vasıta üniforma ve hatta zamanla idi. Cenaze yakma için genel bir tercih nihayetinde yerini gömülmeye ve daha sonra Helenistik dönemde yeniden ölü yakmaya bıraktı., ancak bazı sitelerin değişmesi daha yavaştı. Etrüsk'ün en büyük mimari mirası olan, aynı ailenin üyelerinin birkaç nesil boyunca büyük toprak kaplı mezarlara veya yerin üstündeki küçük kare yapılara gömülmesidir. Bazı dairesel mezarların çapı 40 metreyi bulmaktadır. Bindirmeli veya kubbeli tavanlara sahiptir ve bunlara genellikle taş kaplı bir koridordan erişilir. Küp benzeri yapılar en iyi Banditaccia nekropolü Cerveteri'de görülmektedir. Her birinin tek bir giriş kapısı vardır ve içlerinde merhumun yerleştirildiği taş banklar, oyulmuş sunaklar ve bazen taş koltuklar vardır. Düzenli sıralar halinde inşa edilen mezarlar, o zamanlar şehir planlamasıyla ilgili daha büyük bir endişeye işaret ediyor.

Etrüsk Sanatı

Kuşkusuz Etrüsklerin en büyük sanatsal mirası, kayıp dünyalarına benzersiz ve teknik bir bakış sağlayan muhteşem mezar duvar resimleridir. Mezarların yalnızca% 2'si boyandı, bu da yalnızca elitlerin böyle bir lüksü karşılayabileceğini gösteriyor. Resimler ya doğrudan taş duvara ya da ince bir sıva tabakası üzerine uygulanır ve sanatçılar ilk önce tebeşir veya odun kömürü kullanarak ana hatları çizerler. Gölgelendirme kullanımı minimum düzeydedir, ancak renk tonları çoktur, böylece resimler canlı bir şekilde göze çarpar. MÖ 6. yüzyılın ortalarına kadar en erken tarih, ancak konular, dans, müzik, avlanma, spor, alaylar ve yemek sahneleri gibi özel bir aşkla yüzyıllar boyunca tutarlılığını koruyor. Bazen Francois Mezarında tasvir edilen savaşlar gibi tarihi sahneler de vardır.Vulci'de. Resimler bize sadece Etrüsklerin günlük yaşamı, beslenme alışkanlıkları ve kıyafetleri hakkında bir fikir vermekle kalmıyor, aynı zamanda özellikle kölelere, yabancılara ve kadınlara yönelik sosyal tutumları da ortaya koyuyor. Örneğin, ziyafetlerde ve içki partilerinde evli kadınların varlığı (eşlik eden yazıtlarla belirtilmiştir), kocalarıyla dönemin diğer antik kültürlerinde görülenden daha eşit bir sosyal statüye sahip olduklarını göstermektedir.

Çömlekçilik başka bir uzmanlık alanıydı. Bucchero, Etruria'nın yerli çanak çömleğidir ve ayırt edici, neredeyse siyah parlak bir yüzeye sahiptir. MÖ 7. yüzyılın başlarında üretilen stil genellikle kabartmalı bronz kapları taklit ediyordu. Popüler şekiller arasında kaseler, sürahiler, bardaklar, mutfak eşyaları ve antropomorfik kaplar bulunur. Bucchero ürünleri genellikle mezarlara yerleştirildi ve Avrupa ve Akdeniz'de yaygın olarak ihraç edildi . Daha sonraki bir diğer uzmanlık, yuvarlakta oyulmuş kapağında ölen kişinin yarı-gerçek boyutlu bir figürüne sahip pişmiş toprak cenaze kavanozlarının üretimiydi. Bunlar boyandı ve bazen biraz idealize edilmiş olsalar da gerçekçi bir portre sunuyorlar. Bu kare vazoların kenarları genellikle mitolojiden sahneleri gösteren kabartma heykellerle süslenmiştir..

Bronz eser, Villanova dönemine kadar uzanan bir başka Etrüsk uzmanlık alanıydı. Malzemede her türlü günlük eşya yapılmıştır, ancak sanatçının eli en iyi şekilde küçük heykelciklerde ve özellikle de genellikle mitolojiden oyulmuş sahnelerle süslenmiş bronz aynalarda görülmektedir. Son olarak, büyük ölçekli metal heykeller olağanüstü kalitede üretildi. Çok az örnek hayatta kaldı, ancak bunu yapanlar, özellikle Arezzo'nun Chimera'sı , Etrüsk ressamının hayal gücünün ve becerisinin kanıtıdır.

Etrüsk Mirası

Romalılar sadece komşularından bulabildikleri toprakları ve hazineleri almakla kalmadılar, aynı zamanda Etrüsklerden epeyce fikir çaldılar. Romalılar, yeni şehirler kurma ve bölgeleri bölme ritüelleri gibi Etrüsk dininin diğer özelliklerinin yanı sıra Etrüsk kehanet uygulamasını (kendisi de Yakın Doğu uygulamalarının bir uyarlamasıdır) benimsemişti; bu, imparatorluklarını genişlettikçe geniş uygulama fırsatları elde edecekleri bir şeydi. Ayrıca, Etrüsk kahinleri ve kâhinleri, bu tür konularda Akdeniz'in uzmanları olarak kabul edilen seçkin hanelerin ve ordu birimlerinin temel bir üyesi oldular.

Toskana sütunu , kemerli kapı, atriyumlu özel villa, çok sayıda cenaze çömleği için nişli mezarlar ve etkileyici yükseltilmiş basamaklı platformlar üzerindeki büyük ölçekli tapınaklar Romalıların benimseyip uyarlayacağı Etrüsk mimari özellikleridir. Diğer kültürel etkiler arasında Roma zaferi olacak zafer alayı ve beyaz, mor veya kırmızı kenarlıklı Etrüsk cüppesi , Roma togası olacaktı . Son olarak, dil olarak, Etrüskler İtalya'daki haleflerine birçok kelimeyi aktardılar ve kendileri Yunancadan uyarlanmış alfabeleriyle, Runik yazısının yaratılmasıyla kuzey Avrupa dillerini etkileyeceklerdi .

Öne çıkan resim Etrüsk sanatının en büyük şaheserlerinden biri olarak kabul edilen Eşlerin Etrüsk Lahdi'nin detayı . Pişmiş topraktan yapılmış, MS 6. yüzyıl sonu Etrüsk antropoid bir lahittir. Ölümden sonraki yaşamda birlikte bir ziyafette yatan evli bir çifti tasvir ediyor ve MS 19. yüzyılda Cerveteri nekropolünde (antik Caere) bulunan kazılarda bulundu,mes. (Villa Giulia Ulusal Etrüsk Müzesi, Roma .)

Kaynakça

Bagnall, RS Antik Tarih Ansiklopedisi. Wiley-Blackwell, 2012

Brendel, OJ Etruscan Art. Yale University Press, 1995.

Haynes, S. Etrüsk Medeniyeti. J. Paul Getty Müzesi, 2005.

Heurgon, J. Etrüsklerin Günlük Yaşamı. Phoenix, 2002.

Hornblower, S. Oxford Klasik Sözlüğü. Oxford University Press, 2012.

Keller, W. Etrüskler. Random House Inc (T), 1974.

Simon, E. Etrüsklerin Dini. Texas Press Üniversitesi, 2006.

Spivey, N. Etruscan İtalya. BT Batsford Ltd, 1992.

Spivey, NJ Etruscan Art. Thames & Hudson, 1997.