İskit tipi ok ucu, kovanlı, genellikle tek nadiren çift mahmuzlu, bazen iki bazen de üç kanatlı, çoğunlukla tunçtan bazen de demirden yapılmış olan ve Demir Çağı‘nda Anadolu ile Ön Asya‘nın diğer bölgelerinde Avrasyalı atlı savaşçıların varlıklarına işaret eden ok uçlarını tanımlayan bir terimdir.

Görsel; İskit tipi tunç ok uçları, Ayanis/Rusahinili (Derin/Muscarella 2001, Fig.6)


İskit tipi ok ucu, kovanlı, genellikle
tek nadiren çift mahmuzlu, bazen iki bazen de üç kanatlı, çoğunlukla tunçtan bazen de demirden yapılmış olan ve Demir Çağı‘nda Anadolu ile Ön Asya‘nın diğer bölgelerinde Avrasyalı atlı savaşçıların varlıklarına işaret eden ok uçlarını tanımlayan bir terimdir. Ön Asya‘nın hemen hemen tüm bölgelerinde görülen İskit tipi ok uçlarının kimliği konusunda, yani Kimmerlere mi yoksa İskitlere mi ait olduğu ya da her iki ulus tarafından da mı kullanıldığı veya Anadolu ve Ön Asya‘da yerel olarak üretilip bölgedeki yerleşik halklarca kullanılıp kullanılmadığı halen tartışma konusudur.
(Kemer, R. S. 2019. "Anadolu'da Kimmer Ve İskitlerinSiyasi Ve Askeri İzleri Üzerine Bir İnceleme". Eskiçağ Araştırmaları Dergisi 16. Sf; 23)